عوامل جفتکننده تیتانات به دلیل وجود گروههای استری حساس به رطوبت-و مراکز هماهنگی تیتانیوم در ساختار مولکولیشان، بسیار مستعد هیدرولیز، اکسیداسیون یا تخریب حرارتی در طول ذخیرهسازی هستند که منجر به از دست دادن عملکردهای اصلاح سطحی آنها میشود. ایجاد یک سیستم ذخیره سازی علمی و معقول یک پیش نیاز ضروری برای اطمینان از پایداری عملکرد و عمر مفید آنها است.
محیط نگهداری باید درجه حرارت پایین، خشکی و محافظت در برابر نور را در اولویت قرار دهد. دمای ذخیره سازی توصیه شده 10-25 درجه است. در این محدوده، حرکت مولکولی نسبتا کند است و سرعت واکنش های جانبی به طور قابل توجهی کاهش می یابد. دمای بیش از حد بالا شکستن پیوند استری و تغییرات در ساختار هماهنگی مراکز تیتانیوم را تسریع میکند و در نتیجه فعالیت کاهش مییابد. کنترل رطوبت به ویژه حیاتی است. رطوبت نسبی باید زیر 40٪ حفظ شود. بهتر است از رطوبت گیرها استفاده کنید یا مواد را در خشک کن قرار دهید تا از هیدرولیز رطوبت موجود در هوا برای ایجاد اکسیدهای تیتانیوم غیرفعال جلوگیری شود و از بارش یا ته نشین شدن جلوگیری شود. قرار گرفتن در معرض نور همچنین می تواند باعث تجزیه فوتوکاتالیستی برخی تیتانات ها شود. ظروف ذخیره سازی باید از مواد مات ساخته شده یا دارای بسته بندی محافظ نور اضافی باشند و ظرف باید در مکانی خنک و دور از نور مستقیم خورشید و منابع پرتو فرابنفش قوی نگهداری شود.
انتخاب ظروف و آب بندی مستقیماً بر اثربخشی جلوگیری از رطوبت و آلودگی تأثیر می گذارد. از ظروف مقاوم در برابر خوردگی-به خوبی مهر و موم شده یا ظروف مقاوم در برابر خوردگی- که با گاز بی اثر پوشانده شده اند، مانند بطری های آلومینیومی، بطری های شیشه ای یا قوطی های فولادی ضد زنگ استفاده کنید. از استفاده از ظروف پلاستیکی معمولی خودداری کنید، زیرا به دلیل نفوذ یا تورم، رطوبت در طی نگهداری طولانی مدت به داخل نفوذ می کند. پس از هر بار استفاده، ظرف را فوراً ببندید تا تعداد دفعات و مدت باز شدن آن به حداقل برسد و از ورود هوا و رطوبت بیرون جلوگیری شود. برای مواد باز شده اما استفاده نشده، توصیه می شود آنها را به یک ظرف کوچک محافظت شده توسط یک جو خشک و بی اثر منتقل کنید، آن را با تاریخ باز کردن و شماره دسته برچسب گذاری کنید، و از آن طبق اصل "اولین-ورود، اول-خروج" استفاده کنید.
انواع ساختاری مختلف تیتانات ها تفاوت هایی را در پایداری ذخیره سازی نشان می دهند. عوامل جفت کننده مونوآلکوکسی{1}}نوع تیتانات فعالیت بالا اما مقاومت ضعیفی در برابر آب نشان میدهند و به شرایط سختتر ذخیرهسازی رطوبت کم- نیاز دارند. عوامل نوع کیلات و پیروفسفات{4}}به دلیل ساختار هماهنگی پایدارشان، میتوانند محدودیتهای رطوبتی آرامتری داشته باشند، اما همچنان نیاز به محافظت در برابر رطوبت و گرما دارند. در طول نگهداری، ظاهر باید به طور منظم بررسی شود. اگر کدورت، طبقه بندی، ویسکوزیته غیرعادی یا بوی غیرعادی رخ داد، مصرف باید فورا متوقف شود و علت آن بررسی شود.
برای ذخیرهسازی طولانیمدت، هوای داخل ظرف را میتوان با یک گاز بیاثر (مانند نیتروژن) جایگزین کرد، یا میتوان عامل را در سردخانهای با دمای پایین (اما نه کمتر از صفر درجه برای جلوگیری از تراکم) نگهداری کرد تا از واکنشهای هیدرولیز و اکسیداسیون جلوگیری شود. حمل و نقل همچنین باید شرایط ذخیره سازی فوق را رعایت کند، از دماهای بالا، رطوبت بالا و ارتعاشات شدید که می تواند به بسته بندی آسیب برساند یا مواد را خراب کند، اجتناب شود.
به طور خلاصه، ذخیره سازی عوامل جفت کننده تیتانات باید به اصول اصلی "درجه حرارت پایین، خشکی، محافظت در برابر نور و آب بندی" پایبند باشد و اقدامات مدیریتی باید بر اساس ویژگی های ساختاری آنها اصلاح شود. از طریق کنترل جامع محیطی و حفاظت از کانتینر، فعالیت شیمیایی و پایداری عملکردی را می توان تا حداکثر میزان حفظ کرد و تضمین کیفیت قابل اعتمادی را برای کاربردهای بعدی ارائه کرد.
